Η μέρα μου λοιπόν ξεκίνησε με μια εικόνα που αρκετά σπάνια την βλέπω στην Αθήνα πια… Ένα χρυσό δρόμο να εμφανίζεται μπροστά μου…

Βέβαια όπως συμβαίνει σε όλες τις πολυεθνικές, όποιος θέλει να δουλέψει παραπάνω και συνήθως, μπορεί να μη θέλει αλλά…έχει να δουλέψει… είναι κάπως έτσι τα πράγματα…διαφανή βέβαια αλλά σκοτεινά…

Δεν ήξερα πως και εδώ έχουν τόσο έντονο εθνικό συναίσθημα και φρόνημα. Πάω μια βολτίτσα και ξαναέρχομαι να γράψω τις εντυπώσεις μου!

Μου έκανε εντύπωση πάντα το Βέλγιο, και πιο συγκεκριμένα στις Βρυξέλλες, πως είναι μια πόλη σαν να είσαι σε ένα αεροδρόμιο. Ακούς τα αεροπλάνα ανά τακτά χρονικά διαστήματα να απογειώνονται, και έχεις μια αίσθηση, διεθνούς πόλης. Με αφίξεις και αναχωρήσεις αεροσκαφών να φέρνουν επιβάτες από όλες τις γωνιές της γης στο (διοικητικό τουλάχιστον) κέντρο της Ευρώπης. Επιπλέον, αν και σήμερα ήταν η πρώτη φορά που δε συνέβη ή δε το παρατήρησα τουλάχιστο, είναι μια πόλη με πολλούς Έλληνες και συχνά πυκνά ακούς τα ελληνικά ή τα αγγλικά με αυτή τη παροιμιώδη ελληνική προφορά την οποία έχω και εγώ….πρώτος από όλους!

Το διαμέρισμα στο οποίο μένω για ένα μήνα προσωρινά είναι ικανοποιητικό. Δεν είναι όμως τόσο καλό για τα 1200 ευρώ μηνιαίως τα οποία αξίζει… Βέβαια ελπίζω να μην είναι προάγγελός για το τί θα μπορέσω να βρω εγώ εν τέλει με 500 ευρώ all included και maximun, που ζητάω… είμαι λίγο απαιτητικός ε??

Καλό βράδυ και καλή πρώτη μου μέρα από αύριο!